// انتخاب علی دایی برای پنهان شدن پشت یک نام بزرگ در روز مبادا بود.
// آقایان فدراسیونی کجا هستند تا از نمونه شدن فدراسیونشان بگویند؟ فدراسیونی که هنوز قادر به برگزاری یک بازی تدارکاتی مناسب نیست، فدراسیونی که لحظه به لحظه برنامه جدید رو می کند و در این میان هر رسانه در هر کنفرانس مطبوعاتی از دعوت شدن یا نشدن علی کریمی سخن به میان می آورد!!!

علی باستانی: "تجربه معلم سنگدلی است. اول امتحان می کند بعد درس می دهد."
یکی از دوستان روزی این جمله را می گفت که خیلی جذاب بود.انسانها معمولا در زمینه ای که نسبت به آن علم و آگاهی ندارند سعی می کنند با مشورت و از آنان که در این زمینه دارای تجربه هستند راهنمایی بگیرند و چنانچه شکست خوردند با تجربه کسب شده بتوانند در مراحل بعدی و مواجهه مجدد از شکست، مزه شیرین پیروزی را بسازند اما این قانون ظاهرا در ورزش ما جایی ندارد و هر بار دریغ از بار قبل!
این همه کمیته های فنی،مشاورین اعظم و ادعاها و منم منم ها به جایی نرسید چرا که اصل اساسی در ورزش ما رعایت نمی شود چون دوست داریم از یک سوراخ نه یک بار و دوبار که ده ها بار گزیده شویم.
درد فوتبال ما بود و نبود علی کریمی نیست، درد فوتبال ما بازی دادن و ندادن خسرو حیدری نیست، مشکل ما نه علی دایی است و نه اخلاق خاصش، درد فوتبال ما لج و لج بازی رسانه ها با سرمربی تیم ملی و بالعکس نیست، درد فوتبال ما بی برنامگی فوتبال و ورزش ماست.
درد ما انجاست که کار به دست اهل کار نیست.
درد ما آنجاست که وقتی تمامی کشورها اساس امادگی تیم ملی شان را بازی های لیگ و برگزاری آن می دانند، آقایان صاحب کرسی در فدراسیون رگ فهمیدگی شان برجسته می شود و به گاه انتقاد از فدراسیون، پای نظام و خون شهدا را به میان می آورند. آری وقتی سردار برنامه ریز فوتبال ما با لجاجت خاص خودش از برگزاری بازی های لیگ در روهای اول عید خبر می داد و فردوسی پور از لغو آن می گفت باید می دانستیم که چنین روزهایی در پیش است.
در این بین آنچه مایه تاسف نگارنده است، سیبل شدن علی دایی در برابر هجمه انتقادات و فشارهاست. گرچه هدف ازانتخاب دایی در همان روزها که پس از کشمکش فراوان حاصل از ناکارآمدی، انگشت اشاره روی نام دایی گذاشتند انتخاب او برای پنهان شدن پشت یک نام بزرگ در روز مبادا بود.
آقایان فدراسیونی کجا هستند تا از نمونه شدن فدراسیونشان بگویند؟ فدراسیونی که هنوز قادر به برگزاری یک بازی تدارکاتی مناسب نیست، فدراسیونی که لحظه به لحظه برنامه جدید رو می کند و در این میان هر رسانه در هر کنفرانس مطبوعاتی از دعوت شدن یا نشدن علی کریمی سخن به میان می آورد!!
آری فدراسیون ما نمونه شده است فقط بدلیل برخی پارامترهای خاص AFC نه برنامه ریزی و اجرا و برگزاری. آقایان توهم برشان داشته که در همه زمینه ها نمونه شده اند که اگر چنین باشد باید به قوه تعقل بن همام و همکارانش شک کرد.
منکر اشتباهات علی دایی نبوده و نیستیم اما اعتقادمان بر این است که علی دایی مانند هر انسان دیگر اشتباه کرده و می کند ولی باید پذیرفت که علی دایی در این بین خیلی مقصر نبوده و نیست اما اکنون اوست که مقصر اصلی قلمداد می شود.
بازی دیروز تیم ملی نشان داد که روند حرکتی تیم مثبت و روبه جلو بوده است.
...اما در این بین یک چیز واضح است. تیم ملی باخته و کار صعودش به اما و اگر رسیده اما فوتبال ما نشان داده که همیشه لقمه را باید دور سر بچرخاند و این است که از پس قطر بر نمی آید تا جان به لب میلیون ها ایرانی بیاید تا در استرالیا، به جام جهانی برسد گویا شیرینی برامده از پس شکست برایمان گواراتر است.
برای تیم ملی هنوز فرصت باقی هست و سوالی که به ذهن هر علاقمند به فوتبال می رسد:"برکناری علی دایی در این مقطع چاره درد است؟ ... و آیا گره ای از مشکلات فوتبال ملی ما باز می کند؟ آیا با برکناری دایی سیستم برنامه ریزی فدراسیون درست می شود؟ آیا یک حریف تدارکاتی مناسب برای تیم ملی پیدا می شود؟"
نه خودمان را گول نزنیم. فوتبال ما بیمار تر از این حرف هاست. اما وقتی به دعوت از دایی برای عضویت در کمیته مدرسین فیفا در جام جهانی 2010 و یا عضویت در کمیته فنی فیفا(که هر ساله وظیفه انتخاب بهترین بازیکن جهان در بخشهای مختلف را دارد) و نامزدی برای نائب رئیسی فیفا در کمیته جوانان این نهاد فکر می کنیم به این نتیجه می رسیم که آیا به واقع ما قدر داشته هایمان را می دانیم؟
یاد صفایی فراهانی به خیر که چه نیکو گفت: "انتخاب علی دایی برای پنهان شدن پشت یک نام بزرگ در روز مبادا بود."

» خبرگزاری پارس فوتبال